Babanın Çocuk Eğitimindeki Yeri Nedir?

“Cennet anaların ayaklarının altındadır.”, ”Anneler kutsaldır.”, “Annelerin hakkı ödenmez.” ve bunun gibi daha birçok atasözü ve deyim vardır annelerin önemini vurgulamak için. Çocuk eğitiminde annelerin önemi yadsınamaz fakat sadece annenin varlığı, çocuğun bir yanını eksik bırakır. Babanın rolü de annenin rolü kadar önemlidir.

Anne çocuk için bakımını sağlayan bir varlıkken, baba dayanabileceği bir destek ve güven kaynağıdır. Çünkü baba çocuk için daha çok bilen, daha güçlü ve daha çok saygı uyandıran kişidir. Yeni nesil babalarda dahi bu böyledir. Özellikle erkek çocukları için baba tam bir rol modeldir. Baba sporcuysa, çocuk da gelecekte sporla ilgilenecektir, baba kitap okuyorsa çocuk da kitap okuyacaktır, baba sigara içiyorsa çocuk da sigara içecektir.

Babanın uzun süreli evden ayrılışı bile(iş seyahati, askerlik, tatil) çocukların güven duygularında olumsuzluklar yaratır. Babayı rol model alan erkek çocuklarında başta olmak üzere, kız çocuklarında da babadan ayrılık okul başarısında düşüş, güvensizlik, anneye fazla bağımlılık ve kişisel gelişimde sorunlar gibi sonuçlar doğurur. Babanın evden uzun süreli uzaklaşması okul öncesi döneme rastladığında, erkek çocuklarının erkek kimliklerinin gelişmesi gecikir çünkü çocuk 3-6 yaş döneminde babayı örnek alarak büyür. Babası onun her şeyidir.

Babalar her ne kadar çok çalıştıklarını söyleseler de, çocuklara ayrılacak zaman her zaman bulunabilir. Akşam yatmadan önce çocuğa masallar anlatılabilir, çocuğun seveceği bir film izlenebilir, birlikte resim yapılabilir, birlikte tamir işleri yapabilir, yarım saat kadar arabada birlikte vakit geçirilip arabanın özellikleri anlatılabilir, birlikte alışverişe gidilebilir, hafta sonu birlikte gezmeye gidilebilir. Bunlar aslında çok basit şeyler olsa da çocuğun dünyasında çok önemli izler bırakır. Çocuk bu şekilde dünyayı babasından öğrenir ve babasına güven duyar. Bunu yapan babalar yarım saatlik ilgi gibi gözüken bu süreçte, çocuklarına gelecekle ilgili çok şey kazandırırlar.

Bazı babalar ise bütün yükü anneye atar ve olumsuz durumlarda anneyi suçlarlar. Çocuğuyla vakit harcamayan baba bir süre sonra bir takım sorunlarla karşılaşır. Yıllar geçer ve ilgisizlik karşısına problem olarak çıkar. Çocuğunun yanında olması gereken süreçlerde yanında olmayan baba problem karşısında nasıl davranacağını bilemez çünkü çocuğunu tanımaz.

Çocuk, babanın toplumsal konularda, politikada, eğitimde ve dünyada ne olup bittiği ile ilgili konularda ne düşündüğünü bilmelidirler. Baba bu konuları ailenin içinde sohbet ortamlarında konuşmalı ve çocuklarla paylaşmalıdır. Her ne kadar anne ve babalar çocukların onları dinlemediklerini düşünseler de, çocuk her şeyi süzgeçten geçirir. Böylece çocuk çevreden edindiği yanlış izlenimleri babayı ve anneyi dinlerken düzeltme fırsatı bulur. Bu yaklaşım çocuğu daha kapsamlı düşünmeye iter ve sonuç olarak çocuk kendi hayat görüşünü oluşturur.

Çocuk kitapların yazmadığı, okulda öğretilmeyen pek çok konuyu babadan öğrenme fırsatı bulmalıdır. Ergenlik dönemine kadar olan süreyi babalar çok etkili bir şekilde kullanmalıdırlar. Ergenlik dönemi geldiğinde, çocuk yaşam bilgisini dışarıdan almaya başlar. Bu noktada, baba eğitimiyle büyüyen çocuklar başarılı, mutlu, topluma faydalı çocuklar olurken, babanın ilgisizliği ile büyüyen çocuklar sorunlu, içine kapanık ve güvensiz, başarısız çocuklar olurlar.

Anne ve babalar doğru zamanı kaçırmadan, ağaç yaşken eğilir sözünü dikkate alarak, çocuğunun ergenliğe kadar olan dönemini kaçırmamalıdır. Mutlu bir aile tablosu için bu en önemli noktadır.

Konu Resmi İçin Teşekkür (Thanks For The Image): Picsea on Unsplash